God save the Green

Spox.com'da attığımız başlıktır. İlk etapta herkes gibi bende gülsem de İngilizlerin kaleci fiyaskosunun son halkasına, Rob Green'e üzülmedim değil. Yaptığı hata sonrasındaki surat ifadesi sağlıklı değildi. Bir zamanlar kafasını direklere vuran Beşiktaşlı Fevzi geldi aklıma...

"Sarı Melek" Bernd Schuster ve Beşiktaş

"Teknik Direktörlüğümün ilk yıllarıydı. Bir maçta kaybetmiştik ve otobüsle geri dönüyorduk. Yolculuğumuz boyunca yerimden kalkmadım. Mola vermiştik, herkes indi, ben hala yerimde oturuyordum. Yedi saat boyunca kımıldamadım yerimden." Beşiktaş'ın yeni Teknik Direktörü Bernd Schuster'i tanımak ve tanıtmak için belki yüzlerce örnek var, hepsi birbirinden etkileyici. "Yenilmeyi sevmiyor" derler lakabi "Sarı Melek" olan Schuster hakkında. Ilımlı bir yaklaşımdır bu, yenilmekten nefret ediyor o çünkü.

Kısa bir dönem Teknik Direktörlük yaptığı yuvası 1. FC Köln'de, futbolcularına sinirlenen ve devre arasında soyunma odasına girmeyip, fırtınalı yağmurda 15 dakika bekleyen bir isimden bahsediyoruz. Rakip takımın kazandığı bir kupa finalinden sonra sevinç gösterilerine dayanamayıp stadı terkeden bir teknik adamdan bahsettiğimiz gibi. "Aman allahım, bu adam mı Beşiktaş'ın başına geçecek" diyenleri duyar gibiyim. Bunları amatörlüğüne de yorumlayabilirsiniz, sınırsız kazanma hırsına da. İkinci şıkka yorumlayan Real Madrid yönetimi, ezeli rakipleri Atletico Madrid ve FC Barcelona'da oynayan Schuster'i, ki bu konuda İspanya'da hala tek, Teknik Direktörlüğe getirmişti iki yıl önce, hemde Fabio Capello'yu kovararak.

Hırslı ve kazanmak için varını yoğunu veren biri olduğu için, Alman devi Bayern Münih de, Teknik Direktör aradığı her dönemde onu listesine yazıyor. Ancak bugüne kadar hiç göreve getirmemesi de, Schuster'in zor bir karekter olmasıyla ilgili bir durum. Bu çekince sadece Bayern Münih için geçerli değil. Shakthar Donezk, FC Getafe, UD Levante, Real Madrid gibi kulüplerde başarılı olan Schuster, Almanya'da hiç bir zaman dikiş tutturamadı. Ne Teknik Adam olarak, ne de futbolcu olarak. Zamanın en iyi futbolcularından biri olmasına rağmen, Milli Takım'ın hiç yıldızı olmadı ve hatta 24 yaşında Milli Takımı bıraktığını açıklamıştı. "Onu hiçbir zaman anlayamadık" der her fırsatta Almanların efsanesi Franz Beckenbauer. Aslında daha doğrusu Schuster'in hiçbir zaman kendini anlatamadığıdır.

Türk Futbolunun efsanelerinden Jupp Derwall'in (onu saygıyla anıyoruz!) vefat etmeden önce verdiği röportajlarından birtanesinde Milli Takım'da hocası olduğu Schuster hakkında ilginç bir ifade kullanmıştı: "Ona daha çok yakınlık göstermem gerekiyordu. Yapmadım ve bu konuda pişmanım." Aslında "ne seninle ne de sensiz" durumu var. Çok sevildiği söylenemez ama çok büyük saygı görüyordu yeteneklerinden dolayı her zaman Schuster. Hem futbolcuyken hemde Teknik Direktörken. İmza attırdığı yeni hocasını tanıtırken, zamanın Real Madrid Başkanı Ramon Calderon'un surat ifadesi sanki az önce Barcelona'yi 8-0 yenmiş gibiydi. Aynı şekilde Donezk'in Roman Abramovich'i Rinat Ahmedov da Schuster'i "ünlü alman uzmanı" olarak tanıtmıştı, ancak ligde şampiyonluk şansı kaybolunca görevden almıştı. "Mükemmel futbol oynamak istiyoruz" iddiasıyla gelen Schuster göze hoş gelen futbol oynatsa da, bu Şampiyonlar Ligi'nde başarı hedefleyen Ahmedov'un için yeterli değildi.

Soru şimdi şudur: Beşiktaşlılar, Bernd Schuster ile mutlu olabilecek mi? Bu öncelikle Beşiktaş yönetiminin elinde. Bunda kastım "Schuster'e 50 Milyonluk transfer bütçesi ayırın" değildir. Schuster'in de böyle bir talebi olacağını zannetmiyorum. Zamanında "Cristiano Ronaldo'ya ihtiyacım yok" diyebilen Schuster'in, Beşiktaş'tan imkansızları istemeyecektir. Ancak Beşiktaş yönetimi, eğer başarılı olmak istiyorsa, Schuster'i anlamayı öğrenmeli. Mutlaka gelecek olan sert çıkışlarını iyi anlamalı, kimyasını çözmeli ve arada bir sırtını sıvazlamalı.
Tıpkı Derwall'in söylediği gibi. "Hoca, şu adamı oynat" denmemeli, basınla hiçbir zaman iyi ilişkeleri olmayan Schuster'i korumalı.

Ilk etapta açıklanan altı hocadan en iyi tercih tabii ki Felix Magath olurdu tabii ki, ancak Bernd Schuster'in yapısı itibariyle Beşiktaş'ta mutlu olacağı ve camiaya kısa zamanda ayak uyduracağını zannediyorum.

Almanya Kupası'nda bir Türk takımı

An itibariyle Almanya Kupası 1. Tur maçında ANKARASPOR BERLİN kulübü ile Bundesliga ekiplerinden FSV MAINZ 05 eşleşti. Almanya Kupası'nda sevinen başka bir ekip ise GERMANIA WINDECK oldu. 5. lig takımın ilk turdaki rakibi BAYERN MÜNİH oldu. Maçlar Bundesliga'dan bir hafta önce Augustos ayında oynanacak.

Hamit Altıntop, Bayern'de sözleşme uzattı

Beklenen oldu ve Hamit Altıntop, Bayern Münih'de bir yıllık sözleşme uzattı. Şözleşmenin süresi çok şaşırtıcı değil. Hamit Bayern'de kalmak istedi. Ancak Hamit'in sürekli oynamak isteği ve Arjen Robben gibi bir engelin önünde olması nedeniyle, Hamit kendini çok uzun bir süre kulübe bağlamadı. Bayern'in de görüşü, Hamit'in devamlı oynaması gereken bir oyuncunun olduğu yönünde. Birbirlerini bir yıl daha deneyecekler.

Bayern, yedek kaldığı zaman sorun çıkarmayan, oynadığı zamanda verilen görevleri fazlasıyla yerine getiren Hamit'i tutmak istedi. Ayrıca Hamit'in Dünya Kupası'na gitmemesi, oyuncunun kalması için önemli bir konuydu. 10'ndan fazla oyuncusu Dünya Kupası'na gidecek olan Bayern'de, Kupa sonrası sakatlık ve form düşüklüğü göz önünde tutularak, Hamit'in kalması stratejik olarak önemliydi.

Türkiye'ye devamlı transferi konuşulan Hamit'in, Süper Lig'i tercih etmeyeceği baştan belliydi. Bayern Münih'de kazandığı paranın çok üstünde teklifler gelmesine rağmen, Hamit doğup büyüdüğü Almanya'yı tercih etti. Bunun dışında en iyi teklifi Atletico Madrid yaptı. Bu gelişmenin bence en önemli tarafı da, basınımızda hergün çıkan "Hamit Fener'de", "Hamit Galatasaray'da", "Hamit, Beşiktaş'ta" haberlerin kesilmesidir.

Franck Ribery Heykeli

Nike, Münih'in Marienplatz meydanında Franck Ribery'ye bir heykel armağan etti. Münih'in tam göbeğinde artık Fransız yıldızı atraksyonu var. Acaba sözleşmesi 2015'e kadar uzamasaydı, bu heykel dikilir miydi?

Mesut ve Serdar'a seviniyor musunuz?

Dünya Kupası üç hafta sonra başlıyor ve yaklaştığımız hergün, katılamama acısı biraz daha büyüyor. Bugünlerde Almanya’da yaşamak Türk bir futbol seveni için büyük bir ızdırap. Michael Ballack, Rene Adler ve Christian Träsch gibi önemli oyuncuların sakatlığına rağmen, Güney Afrika heyecanı üst düzeyde Almanlarda.

Biz ise Amerika’da, Türk yürüyüşüne katıldığımızla, Çek Cumhuriyetini yendiğimizle yetinebiliyoruz en fazla. Böyle olmamalıydı, gitmeliydik Güney Afrika’ya, “bizde varız” demeliydik ama boşuna kürek sallıyorum – yokuz işte…

Biz yokuz ama bizden olanlar orda; en azından bizden olduğunu düşündüklerimiz: Mesut Özil ve Serdar Taşçı, Almanya Milli Takımı’nda oynayacak bu Dünya Kupası’nda. Teknik Direktör Joachim Löw, hem Mesut’un hemde Serdar’ın 23 kişilik kadroda kesin olarak olacağını açıkladı.

Peki onlarla sevinebiliyor muyuz? Onların bizi orda temsil ettiğine alkış tutuyor muyuz? Ya da daha vahimi: Onların bizi, yani Türkleri, gerçekten temsil ettiğini düşünüyor muyuz? Genel görüntü bunun böyle olmadığı yönünde.

Bazı gelişmelerin nabzını tutmak için günümüzün en önemli alanları, internet sitelerinde yorumlardır. Forumlar, Twitter, haber altındaki yorumlar – insanların düşünceleri hangi yönde olduğunu öğrenmek için ideal ortamlar.

Serdar ve Mesut hakkındaki yorumları okuyunca „bizi sattılar“ yönünde bir eğilim var. „Onlar bizden değil, Türkiye’yi seçmediler“ deniliyor. Ancak bu çocukların gerçek düşüncelerini bilenler var mı? Örneğin Serdar’ın Türk Milli Takımı’nda oynamak için çok uğraştığını? Mesut’u ikna etmek için bizden yardımcı antrenör giderken, Almanlar, Başbakanlarını gönderdiklerini? Bilmiyorlar. Bilmiyoruz.

Mesut ve Serdar istisna değiller. Bu konuda hakkında konuştuğum bir sürü genç futbolcu var. İlgilenen olmadığını söylüyorlar. Şu an Ümit Milli Takımımızın gözdeleri bile bu konuda dert yanıyor. Türk takımlarının zaferlerinde Almanya sokaklarına düşen birçok genç, daha sonra Almanya Milli Takımlarını tercih etmek zorunda kalıyor.

Almanya’nın en önemli stoperlerinden biri olan Ömer Toprak, geçirdiği bir kaza nedeniyle Almanya Milli Takımı’nda bügüne kadar oynamadı. Ama zannediyorum ki Dünya Kupası sonrası bu değişecek. Sayısız kez Bundesliga’da top koşturan Ömer ile bizim Federasyon da ilgilendi ama ona „önce bi Ümit Milli Takımi’nda oyna, gerisine bakarız“ dendi. Almanlar ise direk A takımı teklif edecekler. Ömer’i kaçırıyoruz, haberiniz olsun.

İlkay Gündoğan gibi Bundesliga’nın en yetenekli oyuncularından birtanesini niye kimse farkedip, „kardeşim bizde oynamak ister mısin“ demiyor? Niye daha 18 yaşındayken „benim tek tercihim Almanya’dır“ diyebiliyor?


Euro 2016 adaylığı için yoğun uğraş veren Federasyon, umarım bu konuda da çalışmalar başlatır ve bu değerli çocukları kazanırız. Aksi taktirde „bizi niye sattın“ diye onları yerden yere vurmayalım.

Nuri Şahin daha ne yapmalı?

Bu bağlamda başka bir soruna da temas edelim. Yeni biten Bundesliga sezonunun çok önemli oyuncuları vardı. Arjen Robben, Bayern Münih’de harikalar yarattı. Edin Dzeko gol kralı oldu ve Milan yoluna düştü, Rene Adler, Leverkusen kalesinde devleşti. Schalke’de Kevin Kuranyi harikalar yarattı. Bastian Schweinsteiger eski günlerine döndü. Bundesliga 2009/10 sezonunun en iyi karmalarına giren bir de Türk oyuncusu var: Nuri Şahin.

Dortmund orta sahasının değişmez ismiydi Nuri. Teknik Direktörü Jürgen Klopp onun için „Bundesliga takımlarının en genç lider oyuncusu“ diyor. Takımında kaptanlık yapıyor ve Avrupa takımları onu gündemine aldı. Nuri’nin iki sezondur inanılmaz yükselişini fark etmeyenler ise, Türk Futbol Federasyonu ve Teknik Direktörleri. Bu çocuk Milli Takım’ın değişmesi olmak için daha ne yapmalı?