Galatasaray'dan beklenen nedir?

Diyarbakırspor - Galatasaray maçından sonra yapılan yorumları dinliyorum. Aklım almıyor. Frank Rijkaard ve futbolcuların galibiyete sevinmesine bile eleştiri getirildi. Galibiyetin nasıl geldiği konusundaki eleştirilerden bahsetmiyorum bile. Bir grup insan Galatasaray'dan fark bekledi anlaşılan. Deplasmanda. Diyarbakır'da. Turkcell Süperligi'nde. Bu rüyadan uyanın arkadaşlar. Galatasaray'ın aldığı galibiyet çok önemliydi, nasıl olduğu ilk etapta ilgilendirmiyor. Ayrıca çok kötü başladığı ve geriye düstügü maçta, soğukkanlı kalıp maçı çevirmesini bildi, maçın büyük bölümünde kontrolü eline aldı - 10 kişi kaldıktan sonra bile. Ayrıca Diyarbakırspor herhangi bir takım da değil, Pazar akşamı çok iyi oynamamasına rağmen, baya iyi bir takım. Sezon başlamdan iki hafta önce ilk11’i çıkartacak kadar futbolcusu olmayan bir ekibin şimdiye kadar gösterdiği lig performansı alkışa değer. Bu yüzden Galatasaray’A yapılan bu acımasız eleştirileri anlamak gerçekten güç. Galatasaray'dan beklenen nedir? Her rakibini gole boğması mı? Bazı maçlar ve bazı rakipler buna mutlaka müsaittir ama bunu her maçta beklemek komik. Ayrıca daha iki hafta önce daha "Rijkaard çok ofansif oynatıyor, B Planı yok" diyenler, şimdi "takım çok geriye yaslanıyor, nerdeyse korkak oynatıyor" diyor. Bir karar verin artık. Ne istiyorsunuz? Adam B Planı değil, Z Planını bile uyguladı ama futboldan anlamıyorsanız, bu sizin sorununuz, Rijkaard'ın değil.

Süperlig'de oynamayı haketmek...

Diyarbakırspor hakkında yazmak çoğu zaman kolay olmuyor. Yaptığınız bir eleştiri tuhaf bir şekilde çok farklı noktalara getiriliyor. Beni ilgilendiren kısmın sadece ve sadece yeşil sahada olup bitenlerin olduğunu peşinen belirtmek isterim. Bunun dışında Diyarbakır'a farklı bir pencereden bakmak sözkonusu olamaz. Neyse, konuya gelelim...

Diyarbakır tekrar ve süpriz bir şekilde Süperlig'e döndü. Rakipleri transfere ve kampa zamanında başlarken, Diyarbakır'da daha ne bir Yönetim, ne bir Teknik Direktör ne de ortada bir Futbol Takımı vardı. Kaosu beklerken, önce Yönetim seçildi, sonra Nurullah Sağlam gibi Türkiye'nin en önemli Teknik Direktörlerinden biri getirildi ve hemen transfer çalışmalarına başlandı. Ancak olay da burda koptu. Söz verilen transferler yapılamayınca ve alınan futbolcuların paraları ödenmeyince, Sağlam da gitti, az sayıdaki futbolcular da.

Diyarbakır'a bu sefer Ziya Doğan getirildi, transfer edilen ve denemek için kadroya dahil edilen futbolcularla acil bir şekilde kampa gidildi ancak "tam takım" diyebileceğimiz düzeyde ve sayıda hala futbolcusu yok Diyarbakır'ın. Yönetici Tahsin Çimen bügün 20 futbolcu ile görüştüklerini söyledi. Uğraşları takdire şayan ama ligin başlamasına iki hafta kala kadrosunu kuramamış bir kulübün, Turkcell Süperligi'nde nasıl mücadele edeceğini merak ediyorum açıkçası.

Aslında bu durumu sadece Diyarbakır ile sınırlandırmamak lazım. Genel olarak böyle sıkıntıların yaşandığını devamlı takip ediyoruz. Diyarbakırspor'daki kadar vahim olmasa da, Kocaelispor da geçen sezon benzer bir görüntüyle girdi sezona. Sonuç belli. Bir üst kümeye çıkmak sadece maçlarda alınan en çok puanların toplanmasıyla mümkün olmamalı. Futbol müsabakaların en elit liginde yarışmak bu kadar kolay olmamalı, bazı şartların yerine getirilmesi lazım ki, bir kulübün bu ligde oynamaya hakkı olsun. Aksi taktirde Diyarbakırspor gibi ligin devamında büyük zorluklar çekeceğini şimdiden kestirebileceğimiz kulüpler, sağlıklı bir lig yarışını tehlikeye atıyorlar.