Yenilgiye rağmen: Galatasaray iyi yolda

Peşinen söyleyelim; Galatasaray’ın, Trabzonspor deplasmanında yenilmesi süpriz değil. Karaları bağlamaya yol açan bir sonuç hiç değil. Galatasaray,ligin en iyi takımı Trabzonspor’a yenildi. Şenol Güneş, Trabzonspor’u büyük takım yapma yolunda değil, çünkü hedefe varmış durumda. Trabzonspor tam anlamıyla bir takım. Geçtiğimiz haftalarda olduğu gibi sadece güle oynaya sonuca gitmeyi değil, kötü oynadıkları bir maçta da sabır göstererek sonuca gitmesini biliyorlar. Trabzonspor’un en iyi oyuncusu kimdi diye fikir yürütsek, bir ismi zor buluruz. Başarının sırrı da bu. Trabzon hak ettiği liderlik koltuğuna oturdu. Üç İstanbulluyu da yenerek hemde – hiçbirşey tesadüf değil.

Bu akşamın tesadüfü pozisyon bulamayan Trabzonspor’un golü bulmasıydı, o da „canlı bomba“ Servet Çetin’in tesadüf olmayan hatasıydı. Frank Rijkaard’ın sabote edildiği iddialarında hep Servet’in ismi vardı. Delikanlı anadolu çocuğu Servet’in böyle küstahça bir eylemin içinde olmadığına adım gibi eminim. Sakat sakat bile oynayan bir adamın Teknik Direktörünü bile bile sabote edeceğine ihtimal vermem mümkün değil. Ama bir gerçek var ki; Servet’in sabote ettiği kişi ta kendisidir. Çok iyi oynadığı maçlarda bile büyük bir hata yapma potansiyeli üst seviyede. Trabzonspor’un ilk golü öncesinde „topu rakiple birlikte kornere taşıyayım“ düşüncesi, Servet’in bolca başvurduğu bir yöntem. Bunu bazen yeri olmadığı durumlarda da yapıyor ve cezayı Trabzonspor gibi kesenler oluyor.

Galatasaray, en az bir puanı hak ettiği bir maçtan puansız döndü ve yeni liderin 10 puan gerisine düştü. Daha ligin 11. haftasında „şampiyonluk gitti mi“ endişesi yersiz. Her hafta bir takımı yüceltip, diğerini yerin dibine sokuyoruz. Her hafta başka bir favori çıkıyor ortaya. Ligin ne kadar kısa vadeli bir yapıya sahip olduğunun göstergesi.

Ayrica Galatasaray’ın şampiyonluk konusunda havlu atacak bir görüntü içinde değil. Gheorghe Hagi, Teknik Direktörlük dönüşündeki ilk 3 maç fikstürü oldukça ağırdı. Galatasaray sadece 4 puan almış olabilir ama oyunu ile bazı mesajlar verdi, hatta iyi yolda olduğunu hissettirdi. Galatasaray, özellikle defansif oyunda iyileşme gösteriyor. Fenerbahçe ve Trabzonspor’un güçlü ofans ekiplerini durdurmayı başardı, bu iki takım nerdeyse doğru dürüst pozisyon bulamadı. Hagi’nin, eski Teknik Direktörü Mircea Lucescu’dan bazı esintiler sunduğu maçlar izledik. Galatasaray’ın bu sorunlu döneminde de bu doğru bir seçim.

Galatasaray’ın hücumda çok fazla varlık göstermediği de doğrudur, ancak Arda Turan ve Milan Baros gibi en önemli ofansif silahlarınızdan yoksun çıktığınız bir maçta şuursuzca hücum oynamak ne kadar mantıklı olabilirdi? Galatasaray, Hagi yönetiminde oynadığı üç maçta da doğruyu oynadı, bu üç maçın ikisinde de istediği sonucu aldı.

Zihniyet Farkı: Rijkaard ve Daum

Kısa zaman içinde hem Galatasaray hemde Fenerbahçe stresi çok fazla olmayan maçlar oynadılar. Galatasaray, Sturm Graz ve Trabzonspor maçlarında, Fenerbahçe de Sheriff ve Altay maçlarında rotasyon yapma şansını yakaladı. Christoph Daum, nispeten daha kolay maçlara çıkmasına rağmen yedi dakikalık Abdülkadir Kayalı dışında başka genç bir oyuncuya şans vermedi. Diğer tarafta Frank Rijkaard, Çetin Güngör, Serdar Eylik, Alparslan Erdem, Caner Erkin ve son olarak Berkin Arslan gibi genç oyunculara forma verdi. Galatasaray, Trabzonspor ile oynanan Kupa maçını kazanır veya kazanmaz, burada daha önemli olan Teknik Direktörün böyle bir maçta bu oyunculara şans vermesi. Galatasaray ve Fenerbahçe'nin Teknik Direktörleri arasındaki fark, hatta kulüplerin futbol idaresi mantalite farkı bu maçlarda tekrar ortaya çıktı. Daum, teknik açıdan en az Rijkaard iyi bir teknik direktör, belki fazlası bile vardır ancak Daum, üç puan ve uzun vadeli kupa hedefinden baska birsey görmezken, Rijkaard ve onun arkasındaki mantalite, puan dışında birşeyleri kazanma uğraşında. Bunun bir örneği sadece bu maçlar degil, son olarak Galatasaray'in altyapısının başına Evert van Derks getirilmesi ve devamında gelişen olaylardır. Altyapı konusunda rakiplerine göre zaten daha iyi bir konumda olan Galatasaray'ın buna rağmen yaptığı hamle önemli. Burada van Derks'ın Çetin'i ve Berkin'i keşfettiğini söyleyerek, Galatasaray'da yıllardır emek veren ve bu futbolcuları yetiştiren altyapı hocalarının emeğine haksızlık etmeyeceğim ama önce Rijkaard ve sonra van Derks ile aranan cesaret kulübe ayak bastı. Uzun zamandır var olan yetenekleri artık gören ve daha önemlisi doğru kullanabilen bir zihniyet kulübün başında. Genele girdik, güncel maçlarla bitirelim. Fenerbahçe'nin haftalarca yok sayılan genç (!!!) yıldızı Özer Hurmacı, yeni bir idol olma yolunda Altay maçında önemli bir adım daha attı. Umarım başarılı olur, bunu hakeden bir yeteneği var. Galatasaray - Trabzonspor maçı için yukarda yazdıklarımın dışında Trabzonspor için diyebileceğim tek şey var: Ya noel tatili olmasaydı?

Yetenek siz misiniz? Yeteneksiz misiniz?

Frank Rijkaard, Christoph Daum, Mustafa Denizli ve Şenol Güneş: Türkiye'nın en büyük dört kulübün dört kariyerli Teknik Direktörü. Dördünün de geçmişi başarılarla dolu, kulüplerinde göreve getirildiklerinde "bu nasıl hoca tercihidir" demedi hıç kimse. Diyemezdi de. Kulüplerin büyük hedeflerini yakalama doğrultusunda göreve getirildiler. Taraftarları ve kamuoyunu heyecanlandıracak captalar. Davullu, zurnalı, hava limanı kuşatmasıyla karşılandılar. Ancak Türkiye'deki Teknik Direktör gerçeğini en kısa zamanda öğrendiler. Geçtiğimiz günlerde Hugo Broos'un Trabzonspor üzerinden yaptığı türk futbol mantalitesi analizinin içinde barındırdığı gerçekleri yaşıyorlar. Trabzonspor'da görevine yeni başlayan Şenol Güneş dışındaki üç teknik adamın ilk başta işittikleri pohpohlamaların yerini acımasız eleştiri ve adamdan saymamalızklar aldı. Yapılan ve kısa zamanda 180 derece dönen yorumlar dikkat çekici.

Görevlerine başlarken dört teknik adam hakkında söylenenler;

Frank Rijkaard: Kariyerli, başarılı, disiplini sağlar, gençlere önem verir, takım içinde huzuru sağlar, futbolcularla iletişimi çok iyidir, yardımcılarını dinler, sistem futbolunu çok iyi bilir ve uygulatır, yıldızlarla arası iyidir ama sadece yıldız diye kimseyi oynatmaz, yenilik getirir, iletişimi mükemmeldir, vs.

Christoph Daum: Dahidir, akıllıdir, kurt hocadır, Türkiye Ligini çok iyi bilir, takımıyla iletişimi çok iyidir, disiplin konusunda taviz vermez, taktik uzmanıdır, işine kimseyi karıştırmaz, gerektiği zaman babacan, gerektiği zaman sert bir hocadır, sorunlu futbolcuları bile kullanmayı çok iyi bilir, vs.

Mustafa Denizli: Şampiyon hoca, kurt hoca, piskolojik savaşlarını hep kazanır, rakibi iyi analiz eder, futbolcusunü iyi tanır, motivasyon uzmanıdır, Türkiye Liglerini en iyi bilendir, tecrübeliler ve gençlerin ayarını iyi yapar, dengeleri her zaman elinde tutar, yaşına rağmen heyecanlıdır, vs.

Şenol Günes: Güneşli günler gelecek, Güneş doğdu, rekorların adamı, Trabzonspor'un tek ilacı, Trabzonspor'un kurtuluş reçetesi, Trabzonspor'un ruhuni bilen tek adam, birleştirici, huzur verici, vs.


Bu dört ismin ikisi hakkında şimdi böyle düşünülüyor;

Frank Rijkaard: Disiplini sağlayamıyor, (önce) B Planı yok, (sonra) takımıyla çok oynuyor, futbolu bilmiyor, Barcelona'daki başarıları tesadüf, üç ün libero oynatıyor (?), takımı motive edemiyor, vs.

Christoph Daum: Bu işi bilmiyor, takımını tanımıyor, disiplini sağlayamıyor, (önce) belli bir düzenin dışına çıkamıyor, (sonra) sistemiyle çok oynuyor, takımının dediğini yapıyor, hedefleri kücük, takımı motive edemiyor, kaprisli, inatçı, vs.


Bu dört isminden biri hakkında yakın zamanda aşağıda yazıldığı gibi düşünülüyordu, şu an yine yukarda yazıldığı gibi anılıyor;

Mustafa Denizli: Yorgun, kafasında işi bitirmiş, canı istemiyor, aklı çeşme'de, takımıyla çok oynuyor, futbolcuları yanlış yerde oynatıyor, hep bir süpriz peşinde, yıldızlarını kullanamıyor, (önce) korkak (sonra) çok cesur, herkesi küçümsüyor, vs.


Bu dört isimden birtanesi de Şenol Güneş. O henüz yeni başladığı için "sonra bunlar konuşuldu" diyemiyoruz ama daha önce üç kere çalıştırıp ayrıldığı Trabzonspor'da nasıl zorluklar yaşadığını herkes iyi biliyor. Bu yüzden İstanbul'da çalışan üç meslektaşı hakkında yazılan ve söylenenlerin aynısını onada ayarlanacak bir müddet sonra.

Eleştirim, eleştiriye değil. Konuşulan bazı yanlışları tartışmıyorum, cünkü eleştirilecek hatalar yapılıyor ama her şeyi bu kadar siyah beyaz görmek gerçekten akıl dışı bir olaydır. Saydığım dört teknik direktörlerin takımları galip geldiğinde adam gibi adam ve iyi teknik direktör olmalarını, kaybettikleri zaman da adamlığını tartışmak ve yıllarca eğitim gördükleri ve uluslararası tecrübe kazandıkları mesleki yeteneklerini tartışmayı kabullenemiyorum. "Yetenek Sizsiniz" yarışma programından çıkmadı bu hocalar. Amatör değiller, yeteneksiz değiller. Bunun böyle olup olmadığını da, tuttukları takımların mağlubiyetine kızdıkları için canı yanan yada hizmet ettikleri muhalif kişilere yaranmaya çalışan yazarların yorumuna kalmış değildir.

Avni İnönü Aker Stadı ve 84 Numara

Aynı filmi iki kere izlemiş gibiyim. Kazanması gereken bir ev sahibi takımı, kazanması gereken bir misafir takımı. Kazanan misafir takımını alkışlayan ve aynı anda yönetimini protesto eden ev sahibi taraftarı. Beşiktaş - Wolfsburg ve Trabzonspor - Beşiktaş macları: Avni Aker ve Inönü stadlarında aynı manzaralar ve her iki maçın başrolü yine bir isim: Hakan Arıkan.

Rüstü'nün sakatlığı nedeniyle Wolfsburg maçında görev alan Hakan, o maçta çok kötü bir performans gösterip, Alman basının bile alay konusu olmuştu. Trabzon'da ise takımını kurtaran bir 84 Numara gördük. Futbolun ne kadar ilginç senaryolar çizdiğine tekrar şahit olduk.

Senaryo, Beşiktaş için iyi, Trabzon için kötü bir sonuç çizdi. Futbolun adaleti olsa Avni Aker'den Trabzon haklı bir galibiyet ile çıkardı ama futbolun adaleti skorboard'da yazılı. Golü atan haklıdır, golü atan puanı kapar. Trabzonspor sağlam bir golcü bulamadığı sürece de "futbol adaleti yok" diye daha çok kendini teselli etmeye çalışır.

Trabzonspor'da son aday Berti Vogts

Gelen haberlere göre Trabzonspor, Teknik Direktörlük konusunda Klaus Toppmöller'den sonra bir Alman çalıştırıcıya daha yöneldi. Şu an Azerbaycan Milli Takımı'nın başında olan Berti Vogts'a teklif götürülmüş. Yıllık 1 Milyon Euro teklif edilmiş. Sorun şu an Azerbaycan Federasyonu gibi gözüküyor; Vogts'u bırakmak istemiyorlar. Bakalım zaman ne gösterecek.