Uçarak "Dünya'nın En Büyük Kulübüne"

Jose Mourinho'nun Porto'dayken keşfettiği isimlerden biriydi Diego. 2006'da Bundesliga'ya transfer olduğunda, onu Almanya'da pek kimse tanımıyordu ama Werder Bremen Menajeri Klaus Allofs, ne kadar büyük bir transfer yaptıklarını her defasında dillendiriyordu. Haklı olduğu kısa zamanda belli oldu. Diego, Bundesliga'nın en önemli isimlerinden biri oldu. Oynadığı futbol, attığı ve attırdığı goller, sade ve mütevazı kişiliği ile kısa zamanda gönüllerde taht kurdu. Hem taraftarlar sevdi onu, hemde Avrupa'nın dört bir yanındaki kulüplerin yöneticileri. Bremen'e transferinden beri Diego ile ilgili transfer haberleri kesilmedi. Barcelona, Real Madrid, Chelsea, Arsenal, Manchester United, Manchester City Inter, Bayern Münih ve Juventus ile adı geçmişti en çok Diego'nun. O Juventus'u seçti. Sebebi mi? Diego için çok basit: "Dünya'nın en büyük kulübüne gidiyorum!"

Tugay'ın Vedası

Galatasaray, son yıllarda efsaneleri ile ilgili yaşadığı sorunları herkes biliyor. Jübile yapılmıyor, sarı kırmızılıların başarılarında önemli pay sahibi olan insanlar kırgın gidiyor. İsimleri saymaya gerek yok, UEFA Kupası kadrosuna bakmanız yeterli. Bu yüzden Tugay Kerimoğlu'nun Ali Sami Yen'e davet edildiği ve büyüdüğü kulübü tarafından onore edileceği haberi şaşırtmadı değil. Transfer, Stad, Proje - hiçbiri önemli değil, G.Saray Yönetiminin son yıllarda yaptığı en büyük icraatlarından birtanesi Tugay'a yaptığı veda daveti. Darısı diğer efsanelerin başına...

Doğru tercih (!)

Barış Özbek geçen sezonun başında Almanya'nin 2. Ligi'nden düşen Rot-Weiss Essen takımından Galatasaray'a transfer oldu. Belki de Karl-Heinz Feldkamp'ın Galatasaray'a dönüsünde yaptığı en büyük icraatlarından birtanesiydi Barış'ı getirmek. İlk sezonu gerçekten çok ilgi çekiciydi. Sezon öncesi kurulan rüya kadrolarında hiç yer bulmayan Barış, sarı kırmızılı takımın değişmez ismi oldu kısa zamanda ve hemen Türkiye ile Almanya Federasyonları arasında "bize gel" pazarlıkların arasında buldu kendini. Barış, Türkiye'yi red edip, Almanya'yı tercih etti.

Kişisel tercihidir, birşey denemez ancak Barış'ın tercih sebepleri Alman Milli Takımı'nda kısa zamanda forma giyme şansı yüksek olduğunu söylemişti. Hatta EURO 2008 için iddialıydı ama bilindiği gibi olmadı. Almanya Ümit Milli Takım'ın değişmez isimlerinden biri olan Barış bu sefer İsveç'deki U21 Avrupa Şampiyonasını hedef olarak belirledi, ancak U21 Milli Takım Teknik Direktörü Horst Hrubesch 27 kişilik kadroya Barış'ı çağırmadı. Dikkatinizi çekmek isterim: Kadro 23 kişiye düşecek ama Hrubesch elemeler boyunca her maçta görev verilen Barış'ı kamp kadrosuna bile almadı. Bu arada A Milli Takım için de adı hiç geçmiyor Barış'ın. Açıkcası hiç de ciddi anlamda geçmemisti. Büyük hedef koymak her zaman güzeldir ama bazen gerçekçi olmak gerekiyor galiba...

Sınıfı geçtiler mi?

Werder Bremen - Shakthar Donetsk final maçını ülkemizde bilindiği gibi Show TV yayınladı. Genel kanı "sınıfı geçti" yönünde, ancak gerçekten öyle mi? Hem ikinci yarıya hemde uzatmalara reklam nedeniyle geç giren bir yayıncılık anlayışı başarılı mı? Tarihte son kez - hemde Türkiye'de - havaya kaldırılan UEFA Kupası törenini banttan veren bir yayıncılık, başarılı mi?
Ancak çok da şaşırmadım açıkçası. Geçen sezon UEFA Kupası Finalini çekimleri önceden yapılmış bir yarışma programına tercih etmeyip, gece vakti banttan veren bir zihniyetin bu sene bunları yapayacağı da hiç şaşırtmamalı.

2009/2010 Formaları - Bölüm 2

objektifanatik blog bundan sonra gelecek sezonda kulüplerin giyeceği formaları tanıtıyor. Bugün: Bayern Münih.

Bernd Schuster ve Galatasaray...

"Teknik Direktörlüğümün ilk yıllarıydı. Bir maçta kaybetmiştik ve otobüsle geri dönüyorduk. Yolculuğumuz boyunca yerimden kalkmadım. Mola vermiştik, herkes indi, ben hala yerimde oturuyordum. Yedi saat boyunca kımıldamadım yerimden." Galatasaray'ın anlaştığı iddia edilen Bernd Schuster'i tanımak ve tanıtmak için belki yüzlerce örnek var, hepsi birbirinden etkileyici. "Yenilmeyi sevmiyor" derler Schuster hakkında. Ilımlı bir yaklaşımdır bu, yenilmekten nefret ediyor o çünkü.

Kısa bir dönem Teknik Direktörlük yaptığı yuvası 1. FC Köln'de, futbolcularına sinirlenen ve devre arasında soyunma odasına girmeyip, fırtınalı yağmurda 15 dakika bekleyen bir isimden bahsediyoruz. Rakip takımın kazandığı bir kupa finalinden sonra sevinç gösterilerine dayanamayıp stadı terkeden bir teknik adamdan bahsettiğimiz gibi. "Aman allahım, bu adam mı Galatasaray'ın başına geçecek" diyenleri duyar gibiyim. Bunları amatörlüğüne de yorumlayabilirsiniz, sınırsız kazanma hırsına da. İkinci şıkka yorumlayan Real Madrid yönetimi, ezeli rakipleri Atletico Madrid ve FC Barcelona'da oynayan Schuster'i, ki bu konuda İspanya'da hala tek, Teknik Direktörlüğe getirmişti iki yıl önce, hemde Fabio Capello'yu kovararak.

Hırslı ve kazanmak için varını yoğunu veren biri olduğu için, Alman devi Bayern Münih de, Teknik Direktör aradığı her dönemde onu listesine yazıyor. Ancak bugüne kadar hiç göreve getirmemesi de, Schuster'in zor bir karekter olmasıyla ilgili bir durum. Bu çekince sadece Bayern Münih için geçerli değil. Shakthar Donezk, FC Getafe, UD Levante, Real Madrid gibi kulüplerde başarılı olan Schuster, Almanya'da hiç bir zaman dikiş tutturamadı. Ne Teknik Adam olarak, ne de futbolcu olarak. Zamanın en iyi futbolcularından biri olmasına rağmen, Milli Takım'ın hiç yıldızı olmadı ve hatta 24 yaşında Milli Takımı bıraktığını açıklamıştı. "Onu hiçbir zaman anlayamadık" der her fırsatta Almanların efsanesi Franz Beckenbauer. Aslında daha doğrusu Schuster'in hiçbir zaman kendini anlatamadığıdır.

Türk Futbolunun efsanelerinden Jupp Derwall'in (onu saygıyla anıyoruz!) vefat etmeden önce verdiği röportajlarından birtanesinde Milli Takım'da hocası olduğu Schuster hakkında ilginç bir ifade kullanmıştı: "Ona daha çok yakınlık göstermem gerekiyordu. Yapmadım ve bu konuda pişmanım." Aslında "ne seninle ne de sensiz" durumu var. Çok sevildiği söylenemez ama çok büyük saygı görüyordu yeteneklerinden dolayı her zaman Schuster. Hem futbolcuyken hemde Teknik Direktörken. İmza attırdığı yeni hocasını tanıtırken, zamanın Real Madrid Başkanı Ramon Calderon'un surat ifadesi sanki az önce Barcelona'yi 8-0 yenmiş gibiydi. Aynı şekilde Donezk'in Roman Abramovich'i Rinat Ahmedov da Schuster'i "ünlü alman uzmanı" olarak tanıtmıştı, ancak ligde şampiyonluk şansı kaybolunca görevden almıştı. "Mükemmel futbol oynamak istiyoruz" iddiasıyla gelen Schuster göze hoş gelen futbol oynatsa da, bu Şampiyonlar Ligi'nde başarı hedefleyen Ahmedov'un için yeterli değildi.

Soru şimdi şudur: Galatasaraylılar, Bernd Schuster ile mutlu olabilecek mi? Bu öncelikle Galatasaray yönetiminin elinde. Bunda kastım "Schuster'e 50 Milyonluk transfer bütçesi ayırın" değildir. Schuster'in de böyle bir talebi olacağını zannetmiyorum. "Cristiano Ronaldo'ya ihtiyacım yok" diyen Schuster'in, Galatasaray'dan imkansızları istemeyecektir. Ancak Galatasaray yönetimi, eğer başarılı olmak istiyorsa, Schuster'i anlamayı öğrenmeli. Tıpkı Galatasaray efsanesi Derwall'in söylediği gibi. Karl-Heinz Feldkamp'la yüz göz etmemeli, "hoca, şu adamı oynat" dememeli, basınla hiçbir zaman iyi ilişkeleri olmayan Schuster'i korumalı.

Galatasaray'ın, Fabio Capello, Marcello Lippi, Jose Mourinho, Guus Hiddink, Rafael Benitez gibi büyük bir isime ihtiyacı yok. Galatasaray'ın, kendisi gibi büyümek isteyen bir teknik direktöre ihtiyacı var. Bunu belki Michael Skibbe'yle yapmaya çalıştılar, ancak Skibbe daha Galatasaray seviyesinde değilken, Galatasaray ile büyüyemesi imkansızdı. Schuster ile bu fırsat ellerinde, yeter ki iyi kullansınlar...